Short Bibliography Of Andres Bonifacio Wikipedia

Andrés Bonifacio

Larawan ni Andres Bonifacio[1]

Kapanganakan30 Nobyembre 1863
Tondo, Maynila
Kamatayan10 Mayo 1897
Maragondon, Cavite
NasyonalidadFilipino
Iba pang pangalanSupremo, Anak Bayan, Agapito Bagumbayan
Kilala dahil saAma ng Himagsikang Pilipino, Ang Dakilang Maralita
Partidong pampulitikaLa Liga Filipina
Katipunan
PananampalatayaKatoliko Romano
AsawaGregoria De Jesus
AnakAndres Bonifacio y de Jesús (namatay noong sanggol pa)
Lagda

Si Andrés Bonifacio y de Castro (30 Nobyembre 1863 – 10 Mayo 1897) ay isang Pilipinong makabayan at rebolusyonaryo. Binansagan siyang "Ama ng Katipunan". Siya ang nagtatag at lumaon naging Supremo ng kilusang Katipunan na naglayong makamtan ang kasarinlan ng Pilipinas mula sa Espanya at nagpasimula ng Himagsikang Pilipino.[2][3] Kinikilala rin siya ng ilang mga dalubhasa sa kasaysayan bílang unang Pangulo ng Pilipinas, subalit hindi siya opisyal na kinikilala.[4][5]

Pagkabata at ang kaniyang Pamilya[baguhin | baguhin ang batayan]

Anak si Andres nina Santiago Bonifacio at Catalina de Castro ng Tondo, Maynila, at panganay sa limang magkakapatid. Ang kaniyang mga kapatid ay sina Ciriaco, Procopio, Troadio, Esperidiona at Maxima. Mananahi ang kaniyang ama na naglingkod bílang teniente mayor ng Tondo, Maynila, samantalang ang kaniyang ina ay isang mestisang ipinanganak mula sa isang Kastilang ama at isang inang may Pilipinong may lahing Tsino, bílang kaugalian, isinunod ang pangalan niya sa kapistahan ng santo ng araw ng kaniyang kapanganakan, si San Andres.

Naulila sa magulang nang maaaga sa edad na 14. Naging tindero siya ng ratan at pamaypay na gawa sa papel de hapon. Nagtrabaho din siya bílang clerk, sales agent at bodegista (warehouseman). Nahilig siyang basahin ang mga nobela ni Jose Rizal at nang itinatag ang La Liga Filipina, sumapi siya kasáma ni Apolinario Mabini.

Bagamat mahirap ay mahilig bumasa at sumulat ng mga bagay na may kabuluhan lalo na kung ito ay tungkol sa bayan, karapatang-pantao at kasarinlan ng inang-bayan. Siya ay may diwa ng paghihimagsik laban sa malupit na mananakop na Kastila. Siya rin ay nagnais na magbangon ng pamahalaang malaya na naging daan upang kaniyang maitatag ang Katipunan na kakatawan sa himagsikan at upang maging wasto at panatag sa kaniyang adhikaing kalayaan ng bayan. Noong 1892, matapos dakipin at ipatapon si Dr. Jose Rizal sa Dapitan, itinatag ni Bonifacio ang Katipunan o kilalá rin bílang "Kataastaasan,Kagalang-galang Katipunan ng mga Anak ng Bayan" (KKK), isang lihim na kapisanang mapanghimagsik, na 'di naglaon ay naging sentro ng hukbong Pilipinong mapanghimagsik. Kasama ni Bonifacio ay sina Valentin Diaz, Deodato Arellano (bayaw ni Marcelo H. del Pilar), Teodoro Plata (bayaw ni Bonifacio), Ladislao Diwa, at ilang manggagawa sa pagtatag ng Katipunan sa Calle Azcarraga (ngayon ay Avenida Claro M. Recto) malapit sa Calle Candelaria (ngayon ay Kalye Elcano).

Sa pagtatag ng Katipunan, kinilala si Andres Bonifacio bílang "Ama ng Rebolusyon" sa Pilipinas. Si Bonifacio at ang kaniyang mga kasamahan sa Katipunan ay may iisang layunin na marahil ay siyang naging dahilan upang ang kanilang pakikidigma ay maging matagumpay.

Sa Katipunan, "Supremo" ang kaniyang titulo at di naglaon nang itinatag niya ang Pamahalang Mapaghimagsik ay tinawag siyang "Pangulo ng Haring Bayang Katagalugan". Dito rin niya nakilala si Gregoria de Jesus na tinawag niyang Lakambini. Noong 23 Agosto 1896, sa maliit na baryo ng Pugad Lawin (ngayo'y Bahay Toro, Project 8, Lungsod Quezon) sa Balintawak ay tinipon nya ang mga Katipunero at isaisa'y pinunit ang kanilang mga sedula.

Sa gitna ng rebolusyon, isang halalan ang naganap sa Tejeros, Cavite, sa kahilingan ng mga Katipunerong Magdalo na ang lumahok ay mula sa Cavite lámang. Nanalo sa pagka-pangulo si Emilio Aguinaldo, Lider ng Katipunang Magdalo at ang Supremo ay naihalal sa mabábang posisyong Tagapangasiwa ng Panloob (Interior Director).

Dahil sa ang mga kasapi ng Magdalo ay mga may kayang tao sa hilagang-kanlurang bahagi ng Kabite at kanilang mga taga-sunod, ayaw nila kay Andres Bonifacio sapagkat ito ay isang laki sa hirap at ayaw nilang tanggapin na sila ay pinamumunuan ng isang mahirap na kagaya ng Supremo kaya't minamaliit nila ang kakayahan nito. Nang sinubukan ng mga kasapi ng lupon ng mga Magdalo na usisain ang kakayahan ni Andrés Bonifacio na gawin ang tungkulin ng isang Tagapangasiwa ng Panloob, na ayon sa kanila ay gawain lámang ng isang abogado, nainsulto si Bonifacio. Idineklara ng Supremo, bílang pangulo ng Katipunan, na walang bisa ang naganap na eleksiyon dahilan sa pandaraya sa botohan ng mga Magdalo. Dahil dito, kinasuhan si Bonifacio ng sedisyon at pagtataksil ng mga Magdalo. Habang hindi pa naka-aalis ng Cavite, siya ay ipinahuli at ipinapatay ni Aguinaldo sa kaniyang mga tauhan. Iniutos kay Mariano Noriel na ibigay ang hatol sa isang selyadong sobre kay Lazaro Makapagal. Iniutos ang pagbaril kay Bonifacio kasáma ang kaniyang kapatid na laláking si Procopio Bonifacio noong 10 Mayo 1897 malapit sa Bundok Nagpatong (o Bundok Buntis).

Noong 1918, sinikap ng pamahalaan ng Pilipinas na hanapin ang labi ni Andrés Bonifacio sa Maragondon. Ayon sa isang grupo ng mga opisyal ng pamahalaan, mga dáting rebelde at isang laláking nagpakilala bílang dáting kasambahay ni Bonifacio, nahanap daw ang kaniyang mga buto sa isang taniman ng kawáyan noong 17 Marso 1918. Inilagay ang mga labí sa hulíng pamamahala ng Pambansang Aklatan ng Pilipinas, at itinipon ito sa Lumang Gusaling Batasan (ang kasalukuyang Pambansang Museo ng Pilipinas) hanggang sa nawala ang urna noong panahon ng Labanan sa Maynila ng 1945.

Katipunan[baguhin | baguhin ang batayan]

Noong 7 Hulyo 1892, isang araw pagkatapos ihayag ang pagpapatapon kay Rizal, itinatag ni Bonifacio at ng iba pa ang Katipunan, o kapag binuo ay Kataastaasang Kagalanggalangang[6] Katipunan ng mga Anak ng Bayan.[7] Ang lihim na samahan ay naglalayon ng kasarinlan mula sa Espanya sa pamamagitan ng armadong himagsikan.[8][9]

Sa loob ng lipunan, nabuo ang pagkakaibigan nila Emilio Jacinto, na naglingkod bílang kaniyang tagapayo at katiwala, at bílang kasapi rin ng Kataastaasang Lupon. Ginamit ni Bonifacio ang Kartilya ni Jacinto bílang opisyal na panturo sa samahan bílang kapalit ng kaniyang dekalogo, na ayon sa kaniya ay mabábà kung ihahambing sa gawa ni Jacinto.

Ang mabilis na mga kilos ng Katipunan ang nagbigay ng hinala sa mga Kastila. Noong unang bahagi ng 1896, ang mga intelehensiyang Kastila ay alam na pagkakatatag ng lihim na samahán, at ang mga pinaghihinalaang mga kasapi ay minatyagan at pinag-aaresto. Noong ika-3 ng Mayo, nagsagawa ng pangkahatalang asemblea ng mga pinuno ng Katipunan sa Pasig, kung saan pinagdebatehan nila kung kailan magsisimula ang paghihimagsik. Habang nais ni Bonifacio na magsimula ang pag-aalsa sa lalong madaling panahon, nagpahayag ng pagpapasubali si Emilio Aguinaldo ng Cavite dahil sa kawalan ng mga armas. Ang napagkasunduan ay sumangguni muna kay José Rizal sa Dapitan bago pasimulan ang kanilang mga kilos, kayâ pinadala ni Bonifacio si Pio Valenzuela kay Rizal, na salungat sa hindi pa handang pag-aaklas at nagpayong magdagdag pa ng paghahanda.[10]

Himagsikang Pilipino[baguhin | baguhin ang batayan]

Pangunahing lathalain: Himagsikang Pilipino

Simula ng pag-aaklas[baguhin | baguhin ang batayan]

Natiyak ng pamahalaang Kastila ang pagkakaroon ng Katipunan noong 19 Agosto 1896. Daan-daang mga pinaghihinalaang Pilipino, ang dinakip at ikinulong sa salang pagtataksil.[11] Paalis na noon si José Rizal patungong Cuba upang maglingkod bílang manggagamot sa sandatahan ng kolonya ng Espanya bílang kapalit ng pagpapalaya sa kaniya sa Dapitan.[12][13] Nang kumalat ang balita, unang sinubukan ni Bonifacio na kumbinsihin si Rizal, na nakakulong sa barkong patungo sa Look ng Maynila, na tumakas at sumali sa napipintong pag-aaklas. Nagpanggap sina Bonifacio, Emilio Jacinto at Guillermo Masangkay bílang mga marino at nagtungo sa daungan kung saan dadaong ang barkong sinasakyan ni Rizal. Personal na nakita ni Jacinto si Rizal, na tumanggi sa kanilang mungkahing pagpapatakas.[14] Rizal himself was later arrested, tried and executed.[12]

Upang maiwasan ang matinding paghahanap, ipinatawag ni Bonifacio ang libu-libong kasapi ng Katipunan sa Kalookan, kung saan pinasimulan nila ang pag-aaklas. Ang kaganapan, na minarkahan ng pagpunit ng mga sedula ay lumaong tinawag na "Sigaw ng Pugad Lawin"; ang tiyak na pook at petsa ng pinagdausan ng pangyayari ay pinagtataluhan.[15][16] Ang Kataastaasang Lupon ng Katipunan ay naghayag ng malawakang himagsikang laban sa Espanya at nagpatawag ng tuloy tuloy na pagsugod sa kabiserang Maynila noong ika-29 ng Agosto.

Mga kontrobersiya sa kasaysayan[baguhin | baguhin ang batayan]

Ang kasaysayan ni Bonifacio ay kinapapalooban ng maraming mga kontrobersiya. Ang kaniyang pagkamatay ay salitang tinitignan bílang isang paghatol sa salang pagtataksil sa bayan at isang "legal na pagpaslang" na bunga ng politika. Marami ang naniniwalang ang kanyang pagkamatay ay naayon na rin sa kagustuhan ng Pangulong Emilio Aguinaldo upang mapanatiling ang pagkakaisa ng pamahalaan at ito rin ay ayon na rin sa assesment ng kanyang mga taga payo.

Paglitis at pagbitay[baguhin | baguhin ang batayan]

Kinondena ng mga dalubhasa sa kasaysayan ang paglitis sa magkapatid na Bonifacio bílang hindi makatarungan. Binubuo ang hukom ng halos mga kaanib ni Aguinaldo; Ang abogado ni Bonifacio ay tila naging tagausig niya rin dahil inihayag din niya ang pagiging may salà ni Bonifacio kaysa sa umapela para sa higit na mabábang parusa; hindi rin pinayagan si Bonifacio na harapin ang mga púnong saksi para sa mga kasong pakikipagsabwatan sa kadahilanang napaslang na ang mga ito sa mga labanán, subalit lumaon ay nakita ang mga saksi kasáma ang mga tagausig.[17][18] Isinulat ni Teodoro Agoncillo na isang malaking hadlang si Bonifacio sa pagpapahayag ng kapangyarihang sumasalungat kay Aguinaldo sa himagsikan, dahil hinahati nito ang lakas ng mga rebelde na maaaring magdulot ng tiyak na pagkatalo sa kanilang kalabang mga Kastila.[19]

Sa kabaligtaran, isinulat ni Renato Constantino na hindi hadlang si Bonifacio sa himagsikan sa pangkalahatan dahil nais pa rin niyang labánan ang mga Kastila, at hindi rin hadlang sa himagsikan sa Kabite dahil siya ay aalis na; subalit tiyak na hadlang si Bonifacio sa mga pinuno sa Kabite na nais makuha ang pamamahala ng himagsikan, kaya siya pinatay.

Si Bonifacio bílang Unang Pangulo ng Pilipinas[baguhin | baguhin ang batayan]

Andrés Bonifacio y de Castro

Si "Presidenté" Bonifacio sa La Ilustración Española y Americana, 8 Pebrero 1897


Pangulo ng Pilipinas
(Hindi Opisyal)
Republikang Tagalog

Panunungkulan
24 Agosto 1896 – Ika-10 o 22 Marso 1897
Pangalawang PanguloGregoria de Jesús
(Unofficial)
Sinundan siItinatag ang posisyon
Sinundan niEmilio Aguinaldo y Famy

Kapanganakan30 Nobyembre 1863(1863-11-30)
Tondo, Maynila, Pilipinas
Kamatayan10 Mayo 1897 (edad 33)
Maragondon, Cavite, Pilipinas
Partidong politikalLa Liga Filipina
Katipunan
AsawaMonica
Gregoria de Jesús
PropesyonRebolusyonaryo
RelihiyonKatoliko

May ilang mga dalubhasa sa kasaysayan tulad nina Milagros Guerrero, Emmanuel Encarnación, at Ramón Villegas ang nagtutulak na kilalanin si Bonifacio bílang unang Pangulo ng Pilipinas kaysa kay Aguinaldo, ang opisyal na kinikilalang pangulo. Ang paniniwalang ito ay nakabatay sa posisyon nitong Supremo sa pamahalaang himagsikan ng Katipunan mula 1896-1897. Ang paniniwalang ito ay nagbibigay diin na si Bonifacio ang nagtatag ng pamahalaan sa pamamagitan ng Katipunan bago pa nakabuo ng pamahalaang pinamunuan ni Aguinaldo sa pamamagitan ng Kapulungan ng Tejeros. Isinulat ni Guerrero na mayroong konsepto si Bonifacio na bansang Pilipinas na tinawag na Haring Bayang Katagalugan, na pinalitan ni Aguinaldo ng konseptong Filipinas.[4][5][20][21]

Si Bonifacio bílang pambansang bayani[baguhin | baguhin ang batayan]

Pangkahalatang tinuturing si José Rizal bílang Pambansang bayani, subalit iminumungkahi si Bonifacio bílang higit na karapat-dapat na kandidato bílang pambansang bayani dahil siya ang nagpasimula ng Himagsikang Pilipino.[22] Napansin ni Teodoro Agoncillo na ang pambansang bayani ng Pilipinas, hindi gaya ng sa ibang bansa, ay hindi ang "pinúnò ng puwersa ng liberasyon".[23] Isinulat ni Renato Constantino na si Rizal ay "bayaning itinaguyod ng Estados Unidos" na itinaguyod bílang pinakadakilang bayaning Pilipino noong panahon ng pananakop ng mga Amerikano sa Pilipinas - pagkatapos matalo si Aguinaldo sa Digmaang Pilipino-Amerikano. Itinaguyod ng Estados Unidos si Rizal, na piniling ang mapayapang pamamaraan , kaysa sa mga radikal na tao na ang mga ideya ay maaaring pumukaw na lumaban sa pamumunong Amerikano.[24]

Mga buto ni Bonifacio[baguhin | baguhin ang batayan]

Noong 1918, ang pamahalaang ginawa ng Amerika sa Pilipinas ay nagpasimula ng paghahanap sa mga labi ni Bonifacio sa Maragondon. Isang pangkat ng mga pinúnò ng pamahalaan, mga dating rebelde, at isang kinilalang tagapaglingkod ni Bonifacio ang nakahanap ng mga buto na sinasabi nilang mula kay Bonifacio sa isang tubuhan noong ika-17 ng Marso. Inilagay nila ang mga buto sa isang urna at ibinigay sa pangangalaga ng Pambansang Aklatan ng Pilipinas. Noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig, sinakop ng mga Hapón ang Pilipinas. Ang mga buto ay nawala dahil sa malawakang pagkasira at nakawan noong Digmaan ng Maynila noong Pebrero 1945.[1][25][26]

Mga sanggunian[baguhin | baguhin ang batayan]

  1. 1.01.1Ocampo 2001.
  2. ↑Agoncillo 1996[pahina kailangan]
  3. ↑Agoncillo 1990.
  4. 4.04.1Guerrero 1998, pp. 166–167.
  5. 5.05.1Guerrero 1996a, pp. 3–12.
  6. ↑Or: Kataastaasan(g) Kagalanggalangang...
  7. ↑Guerrero 1998, p. 132.
  8. ↑Constantino 1975, pp. 158–159
  9. ↑Agoncillo 1990, p. 149
  10. ↑Guerrero 1998, pp. 160–164.
  11. ↑Constantino 1975, p. 176.
  12. 12.012.1Constantino 1975, p. 177 Maling banggit (Invalid tag; name "constantinop177" defined multiple times with different content); $2
  13. ↑Guerrero 1998, pp. 143,164.
  14. ↑Borromeo-Buehler 1998, pp. 29–30.
  15. ↑Borromeo-Buehler 1998
  16. ↑Guerrero 1996b, pp. 13–22
  17. ↑Constantino 1975, pp. 190–191
  18. ↑Villanueva 1989, pp. 60,64.
  19. ↑Maling banggit (Hindi tamang tag; walang binigay na teksto para sa refs na may pangalang ); $2
  20. ↑Maling banggit (Hindi tamang tag; walang binigay na teksto para sa refs na may pangalang ); $2
  21. ↑"La Ilustración Española y Americana", Año 1897, Vol. I. Museo Oriental de Valladolid Site.
  22. ↑Maling banggit (Hindi tamang tag; walang binigay na teksto para sa refs na may pangalang ); $2
  23. ↑Agoncillo 1990, p. 160
  24. ↑Constantino 1980, pp. 125–145.
  25. ↑Morallos 1998.
  26. ↑"Philippine Revolution." Retrieved on 1 Agosto 2009.

Mga kawing panlabas[baguhin | baguhin ang batayan]

Infobox Person
name = Andrés Bonifacio y de Castro


caption =
birth_date = 30 November 1863
birth_place = Tondo, ,
death_date = 10 May 1897 (aged 33)
death_place = , ,
death_cause =
nationality = Filipino
other_names = Maypagasa
known_for =
education =
party =

religion =
spouse =
children =

Andrés Bonifacio y de Castro (, – , ), son of Santiago Bonifacio and Catalina de Castro, was a Filipino revolutionary leader and one of the main rebel leaders of the against Spanish colonial rule in the late 19th century. He is regarded as the "Father of the Philippine Revolution" and one of the most influential national heroes of his country. A , Bonifacio was the founder of the organization which aimed to start an independence movement against .

Early life

Bonifacio was born to a Tagalog father by the name of Santiagos Bonifacio, and a Spanish mother, Catalina de Castro of , [Citation
url=http://web.archive.org/web/20070703155058/www.visitzambales.com/newlayout/index.php?action=people&part=intfacts
title=Interesting facts about Zambales
publisher=visitzambales.com
accessdate=2008-03-21
(archived from [http://www.visitzambales.com/newlayout/index.php?action=people&part=intfacts the original] on )
] failed verification|date=July 2008 in Tondo, . His father was a "cabeza de barangay" (a leading official). His mother died of tuberculosis in 1881 and his father followed suit a year after. According to popular anecdote, he peddled canes and fans to support his family.

He worked as a clerk and sales agent for Fleming and Company, a British trading firm, then transferred to Fressell and Company, a German firm, both in Manila. He married twice - his first wife was a woman named Monica, who died of leprosy, and Gregoria de Jesus, daughter of a wealthy family in Binondo. They were married in Binondo Church, despite her parents' objections.

Bonifacio, though projected by detractors as being illiterate, was in fact highly literate. He was taught Spanish since childhood owing to his mother's ancestry. He was also a fervent reader - his favorites were books on the , The Lives of the Presidents of the United States of America, 's (which he translated into Tagalog), and 's 'Noli me Tangere' and 'El Filibusterismo'. Furthermore, the title 'bodeguero' would have the modern equivalent of a warehouse/inventory keeper, a job that would require adequate to above-average intelligence. He also wrote various revolutionary articles, manifestos, and poems, the most famous being 'Pag-ibig sa Tinubuang Lupa'.

He was a . He also joined Rizal's "" (Spanish "The Philippine League"), a society that called for reforms in Spanish rule. However, the "Liga" was disbanded shortly after Rizal was arrested and deported to the town of in a day after the group's only meeting.

After the La Liga was disbanded, Bonifacio realized the futility of peaceful struggle even for mere reforms. He then founded the underground organization that in the coming years would grow and send shock to the Spanish colonial rule and would drastically change the course of Philippine history and would give pride to every Filipino - the Katipunan. With his wife Gregoria de Jesus and his uncle one day in a humble hut in Manila, Bonifacio resolved to change history with just a single pistol in hand for a start.

Controversy

Some historians, like , see him as a champion of the masses who was slighted by ambitious members of the upper class. Others like , favor Aguinaldo and company over him. goes as far as saying that his role as a national hero was largely invented. Also, until now, there is debate whether he should be considered the first Philippine President instead of Aguinaldo and the national hero instead of Rizal.

Some analytical historians like Alejo Villanueva claim that what happened at Tejeros, Cavite was actually a coup de etat to wrest power from Bonifacio by the bourgeois or upper class represented by Aguinaldo. (Aguinaldo and members of his class enjoyed more privilege status even before the revolution. They would not allow a victorious president Bonifacio ordering land and wealth distribution as his first decree.) Hence, the Tejeros Convention was a farce intended to lure Bonifacio to the Caviteño territory. The presidential election wasn't a national election at all. Participation in the election primarily came from Caviteños. The other provinces in revolt, such as Bulacan, Pampanga, Tarlac, Laguna, and Batangas, were not participants. Bonifacio, who was too fueled with idealism, was too naive to understand maneuvering politicians. Had Bonifacio been able to get back to Manila he could have charged Aguinaldo and other Caviteño officers with and Philippine history would have taken a very different track. Bonifacio was not allowed to get out of Cavite. He was summarily tried then executed promptly at a mountain in Maragondon, Cavite for treason.

Today

Bonifacio's birthday on is celebrated as Bonifacio Day (Filipino: "Araw ni Bonifacio") and is a public holiday in the Philippines.

There are many monuments to Bonifacio across the nation, the most famous being two sculptures, one by and the other by , both National Artists.

In current Philippine currency, he is depicted in the 10-peso bill (currently out of production) and 10-peso coin, along with fellow patriot .

In film

Bonifacio was portrayed by Julio Diaz in "Bayani" (Hero), a feature film loosely based on his life directed by experimental "auteur" Raymond Red, and an educational television series also named "Bayani".

portrays Bonifacio in the 1998 film "José Rizal".

will play the leading role in 2009 biopic film

Notes

References

*cite book | author=Zaide, Gregorio F. | title=Philippine History and Government|publisher=National Bookstore Printing Press |year=1984
* Ocampo, Ambeth. Bones of Contention: The Bonifacio Lectures
* Agoncillo, Teodoro. The Revolt of the Masses: The Story of Bonifacio and the Katipunan
* Constantino, Renato. The Philippines: a Past Revisited
* Citation
last=Guerrero
first= Milagros
title=Andres Bonifacio and the 1896 Revolution
url=http://www.ncca.gov.ph/about_cultarts/articles.php?artcl_Id=5
publisher=National Commission for Culture and the Arts
accessdate=2008-03-21

Further reading

*cite journal
first =Isagani A.
last =Cruz
authorlink =
coauthors =
year =2005
month =November 27
title =The Tragedy Of Andres Bonifacio
journal =Philippine Daily Inquirer
volume =
issue =
pages =14
id =
url =http://bailey83221.livejournal.com/84994.html

*cite book
last =Clair
first =Francis St.
authorlink =
coauthors =
year =1902
title = [http://books.google.com/books?vid=LCCN03016030&id=hNFEgCAB9rAC&dq=%22Andr%C3%A9s+Bonifacio%22+%22Katipunan%22 The Katipunan: Or, The Rise and Fall of the Filipino Commune]
publisher =Francis St. Clair
location =
id =
Full book on Google
*cite journal
first =Manuel L.
last = Quezon III
authorlink =
coauthors =
year = 2005
month =November 21
title =The Supremo Lives
journal =Philippine Daily Inquirer
volume =
issue =
pages =
id =
url =http://bailey83221.livejournal.com/84994.html#cutid2

*cite journal
first =Roberto
last =Lazaro
authorlink =
coauthors =
year =2005
month =November 29
title =Thinking Aloud Dead Ends Need Not Be Dead
journal =Manila Times
volume =
issue =
pages =
id =
url =http://bailey83221.livejournal.com/84994.html#cutid3

*cite journal
first =Marlon
last =Ramos
authorlink =
coauthors =
year = 2004
month =December 9
title =Bonifacio: The Neglected Hero
journal =Philippine Daily Inquirer
volume =
issue =
pages =
id =
url =http://bailey83221.livejournal.com/84994.html#cutid4

*cite journal
first =Ambeth R.
last =Ocampo
authorlink =
coauthors =
year =2004
month =December 1
title =Where Are the Bones of Bonifacio?
journal =Philippine Daily Inquirer
volume =
issue =
pages =
id =
url =http://bailey83221.livejournal.com/84994.html#cutid5

*cite journal
first =Fr. Bel R.
last =San Luis
authorlink =
coauthors =
year =2004
month =November 29
title =Bonifacio & our changing notion of 'hero'
journal =Opinion & Editorial Manila Bulletin
volume =
issue =
pages =
id =
url =http://bailey83221.livejournal.com/84994.html#cutid6

*cite journal
first =
last =
authorlink =
coauthors =
year =2004
month =November
title =Cavite to Unviel Bonifacio Mural Inquirer
journal =Philippine Daily
volume =
issue =
pages =
id =
url =http://bailey83221.livejournal.com/84994.html#cutid7

*cite journal
first =Ellalyn B.
last =De Vera
authorlink =
coauthors =
year =2004
month =November 27
title =Andres Bonifacio: The Katipunan Supremo
journal =Manila Bulletin
volume =
issue =
pages =
id =
url =http://bailey83221.livejournal.com/84994.html#cutid8

External links

* [http://www.quazen.com/Reference/Biography/Andres-Bonifacio-The-Betrayal-of-a-Hero.111603 Andres Bonifacio: the Betrayal of a Hero] by Alixander Haban Escote
* [http://www.filipiniana.net/read_content.jsp?filename=PRR004000009 The Records of the Court Martial of Andres and Procopio Bonifacio] Full text and online collection of court documents in Spanish and old Tagalog with regards to the Andres and Procopio Bonifacio trial.
* [http://www.filipiniana.net/read_content.jsp?filename=BKW000000005&page=1&epage=3 The Courtmartial of Andres Bonifacio] English translation of the historical court documents and testimonies in the trial and execution of Andres and Procopio Bonifacio processed by [http://www.filipiniana.net Filipiniana.net]
* [http://www.filipiniana.net/read_content.jsp?filename=BKW000000004&page=1&epage=1 Ang Dapat Mabatid ng mga Tagalog] Summary and full text of an article written by Andres Bonifacio in the Katipunan newspaper Kalayaan posted in [http://www.filipiniana.net Filipiniana.net]
* [http://www.bibingka.com/phg/books/bonifacio.htm Book Review Inventing a Hero by Glenn May]
* [http://www.filipiniana.net/readbook_content.jsp?filename=BKW000000015 Kartilyang Makabayan] Short biography of Andres Bonifacio written by Hermenegildo Cruz.
* [http://bonifaciopapers.blogspot.com A site on the "Supremo" and the Katipunan]
* [http://www.ncca.gov.ph/about_cultarts/articles.php?artcl_Id=5 Andres Bonifacio and the 1896 Revolution]

Wikimedia Foundation. 2010.

0 thoughts on “Short Bibliography Of Andres Bonifacio Wikipedia

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *